Ananas Berżenicki
Stara odmiana jabłoni odryta na terenie Litwy przez prof. Adama Hrebnickiego w Berżenikach koło Dukszt jako przypadkowa siewka. W okresie międzywojennym odmiana bardzo populara na całym terenie Polski obecnie odmiana zapomniana – bardzo rzadko spotykana. Ananas Berżenicki charakteryzuje się owocem o mocnej skórce z rozmytym różowo – miedzianym rumieńcem. Sam owoc jest duży lub bardzo duży w kulisto – stożkowym kształcie, a miąższ zwięzły, żółtawobiały, winnosłodki, lekko aromatyczny, kruchy. W pierwszej połowie sierpnia owoce osiągają dojrzałość. Drzewa są długowieczne mają silny wzrost oraz dużą, rozłożystą, lekko spłaszczoną koronę. Konary mocno zrośnięte z pniem, nie rozłamują się pod ciężarem owoców. Późno wchodzą w owocowanie. Są wytrzymałe na mróz i mało podatne na choroby.

Antonówka zwykła
Bardzo stara odmiana białoruska, która przeważnie owocuje co drugi rok ale za to bardzo obficie. Jedna z odmian bardzo odpornych na mrozy ze względu na te właściwości idealnie nadaje się na podkładki. Odmiana wczesno dojrzewająca. Owoce średniej wielkości bardzo często o zmiennym kształcie w przeważającym względzie kulistym lub lekko podłużnym, asymetrycznym. Owoce charakteryzują się dużą zawartością kwasów organicznych i pektyn oraz po zbiorze są stosunkowo twarde, dzięki czemu maja świetne zastosowanie w przetwórstwie na soki, mus czy też susz lub jako jabłko deserowe. W smaku soczyste lekko kwaskowate, dojrzałe posiadają silny cukierkowy zapach.

Antonówka półtorafuntowa
Ta odmiana jest mutantem Antonówki zwykłej. Odkryta w 1888 roku przez Miczurina. Owoce są bardzo duże o kulistym kształcie, lekko żebrowane lub kulisto stożkowate z niezbyt grubą żółtawobiałą skórką. Samo drzewo jest bardzo duże o silnych prostych pniach o kulistych koronach; silnie zagęszczone. Wyraźny kwaskowaty smak powoduje, iż owoce nadają się doskonale na kompoty, susz oraz ciasta. Owocuje późno i podobnie jak Antonówka zwykła daje obfite plony co drugi rok również odporna na mróz i choroby drzew owocowych.

Boiken
Boiken jest niemiecką odmianą. Na terenie Niemiec opisana pierwszy raz już w  1828 roku. Odmiana średnio odporna na mróz i choroby takie jak parch i mączniak. Owoce przeciętnej wielkości, kuliste; lekko stożkowate, skórka zielono żółta z czerwonym rumieńcem. Osiągają dojrzałość w drugiej połowie października, miąższ owocu biały, kwaskowaty zwięzły. Drzewo średniej wielkości z luźną lekko spłaszczoną koroną. Owocowanie rozpoczyna się wcześnie ale za to obficie, zazwyczaj co dwa lata.

Elisa
Holenderska odmiana jabłoni powstała z skrzyżowania Septer i Koksy Pomarańczowej. Odmiana wczesno dojrzewająca na przełomie września i października. Mało podatna na parcha jabłoni i mączniaka, jednakże wrażliwa na raka jabłoni, zarazę ogniową oraz gumowatość drewna. Duże owoce, kulisto-stożkowate, przy kielichu lekko żebrowane. Miąższ owoców jest zielonkawobiały z kremowym odcieniem, zwarty, o dużej jędrności, soczysty, lekko aromatyczny, słodki, delikatnie kwaskowaty. Nie opadają, przetrzymane na drzewach do połowy października – pięknie się wybarwiają i nadają się do bezpośredniej konsumpcji.

Glogierówka
Odmiana dawniej szeroko rozpowszechniona głownie w północno-wschodniej Polsce. Chrakteryzujący się niewielkimi owalnymi owocami o gładkiej zielonkawej skórce często z niedużym, karmazynowym, rozmytym, mało intensywnym rumieńcem. Lekko kwaskowaty smak, bardzo soczysty miąższ oraz aromatyczność owocu czynią go bardzo smacznym owocem. Jabłka dojrzewa w pierwszej połowie września, a zebranie owocu w tym terminie powoduje ich łatwe przechowanie, aż do grudnia. Daje obfite plony, co drugi rok przy umiarkowanej odporności na mróz, a samo drzewo osiąga średni rozmiar tworząc kuliste korony.

Gloster
Odmiana powstała w Niemczech na początku lat 60 XX wieku przez skrzyżowanie odmian Glockenapfel i Richared Delicious. Późno kwitnące drzewo o obfitym oraz regularnym owocowaniu (dojrzałość zbiorcza :połowa października – koniec października) jabłoń charakteryzuje się wzniesionymi koronami (duży a nawet bardzo duży, stożkowaty kształt). Owoce o mocnej skórce zielonkawożółtej pokryte na 3/4 powierzchni ciemnoczerwonym, rozmytym rumieńcem. Jabłko typowo deserowe do spożycia na co dzień. Odmiana ta ma średnią odporność na parcha oraz mrozy.

Grafsztynek
Duńska odmiana o średnich i dużych owocach w kształcie kulistym z wyraźnym żebrowaniem. Skórka delikatna, woskowożółta z karminowymi cętkami i paskami tworzącymi rumieniec. Miąższ biały, ścisły, miękki, owoc chrupiący, bardzo soczysty, smaczny. Owoce dojrzewają w pierwszej dekadzie września. Odmiana typowo deserowa owoce długo zachowują soczystość, nadają się na sok. Drzewa rosną stosunkowo silnie, tworząc kuliste, średnio zagęszczone korony. W owocowanie wchodzą dosyć późno. Mało odporne na mróz i na parch jabłoni.

Kosztela
Odmiana pochodząca z Polski odkryta prawdopodobnie z XVII w. charakteryzuje się kulistymi, średniej wielkości owoce o zielonej lub słomkowozielonej, gładkiej i mocnej skórce z niewielkim,  żółtawym, rumieńcem. Miąższ owoców żółtawy, jabłko soczyste o  bardzo słodkim smaku. Owoce dojrzewają po 15 września. Można je przechowywać stycznia. Dojrzałe owoce bardzo łatwo opadają. Wadą jest późne rozpoczęcie owocowania natomiast wielka zaleta jest wytrzymałość na mróz, choroby i szkodniki. Drzewa charakteryzują się dużą siłą wzrostu. Tworzą kuliste korony.

Kronselka
Stara francuska odmiana owocuje obficie lecz przemiennie. Wrażliwa szczególnie na parcha z wystarczającą odpornością na mróz. Owoce średnie lub duże kuliste czasem lekko spłaszczone o cienkie jasno zielonkawej skórce (możliwy delikatny pomarańczowy rumieniec). Drzewo charakteryzuje się silnym wzrostem. Owoce dojrzewają w pierwszej połowie września ich zastosowanie to przede wszystkim jabłko deserowe i przetwórcze.

Papierówka
Prawdopodobnie jedna z najbardziej znanych i rozpoznawanych starych odmian jabłoni na terenie Polski. Jabłoń ta rodzi średniej wielkości owoce o żółtej lub białawożółtej skórce. Miąższ owoców biały, kruchy, soczysty, początkowo wyraźnie kwaskowaty, owoc ma charakterystyczna krawędź. Drzewa bardzo odporne na mróz oraz choroby, rosną umiarkowanie silnie. Początkowo tworzą korony odwrotnie stożkowate, później kuliste. Owocują wcześnie bardzo przemiennie ale bardzo obficie.

Szara Reneta
Odmiana amerykańska posiadająca francuskie „korzenie”, która pojawiła się w Polsce w XIX wieku. Dzisiaj jest rzadkością mimo to rozpoznawana przez większość społeczeństwa. Późno dojrzewająca jabłoń w połowie października, owoce duże okrągłe lub tzw. „baryłkowate”, dość twarde, miąższ jest kruchy o zielonkawo-śmietankowej barwie. Drzewo chrakteryzujący się silnym wzrostem oraz mrozoodpornością oraz bardzo dobrą obfitością owocowania.

Złota Reneta
Odmiana zaimplementowana do uprawy w w XVII w. w Anglii. Owoce tej jabłoni są duże lub średnie pokryte pomarańczowoczerwonym, niezbyt mocnym rumieńcem. Miąższ owoców białawożółtawy, zwięzły, średnio soczysty, kwaskowaty, smaczny. Zbiór owoców może już nastąpić w drugiej połowie września, a przechowywać nawet do końca grudnia  Drzewa rosną umiarkowanie silnie, tworząc szerokie korony. Jej bardzo dużą zaletą jest silne owocowanie lecz przemiennie. O słabej mrozo i chorobo odporności.
Bibliografia:
Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych: Lista Odmian Roślin Sadowniczych wpisanych do Krajowego Rejestru w Polsce.
Dziubak M. 2006. O dawnych odmianach uprawnych jabłoni i ich pochodzeniu. Rocznik Dendrologiczny Vol. 54, s. 51–66.
Hodun G.,  Podyma W. 2011. Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie. Warszawa: Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, s. 21–22.

http://stareodmiany.pl/